ترانه چین  

	همیشه دیر میرسم     "هیمشه دیر رسیدم.......! "فرهاد شیبانی"   _______همیشه دیر میرسم!________ "ایرج جنتی عطایی"   همیشه یک واقعه از لمس حضور تو کمم یک لحظه، یک فاصله از نو شدن جهان پسم از من به تو ریتم نفس، شتاب اسلو موشنه همیشه دیر میکنم، همیشه دیر میرسم! به سوی تو سر میرم از ذهن تمام جاده ها ممنوعه میشه سبقت و نمیرسم به انتها سد ترافیک و هجوم میدون جاده های کار سمفونی سیاه بوق ارکستر تلخ انتظار تو خلاء از من به تو همیشه گی هرگز میشه جاده فقط یک طرفه چراغ فقط قرمز میشه همیشه یک واقعه از لمس حضور تو کمم یک لحظه، یک فاصله از نو شدن جهان پسم از من به تو ریتم نفس، شتاب اسلو موشنه همیشه دیر میکنم، همیشه دیر میرسم! میتینگ و اعتصاب و صف باتوم و پنجه بوکس و خون گردان ضد شورش و شعار های سرنگون سوت و آژیر و آمبولانس از پس بمب منفجر گشتی و دژبان و پلیس حصار ترس منتشر همیشه یک واقعه از لمس حضور تو کمم یک لحظه، یک فاصله از نو شدن جهان پسم از من به تو ریتم نفس، شتاب اسلو موشنه همیشه دیر میکنم، همیشه دیر میرسم! ریسه ی گلفروشک و افلیج و شیمیایی و گداچه و فراری و بچه های سوار شو ساعت بی عقربه و تقویم قرن سوخته ترانه ی له شده و صف لبای دوخته تاریخ بی گذشته و طلوع شب از پی شب آینده ی تکراری و کوچیدن رو به عقب من از کدوم میون برکدوم کناره رد کنم که از پس اینهمه سد نقبی به سمتت بزنم؟ همیشه یک واقعه از لمس حضور تو کمم یک لحظه، یک فاصله از نو شدن جهان پسم از من به تو ریتم نفس، شتاب اسلو موشنه همیشه دیر میکنم، همیشه دیر میرسم!    نوشته شده در دوشنبه یکم بهمن 1386 و ساعت 12:57 توسط : فرشید آوید || |
	تاریخ بی تقویم     __________تاریخِ بی تقویم__________   امشب چه شبی باشد کنار تو امشب هیبت ثانیه ها پیداس حرام ست خواب بر چشمان من اما تمام ترس از روئیدن فرداس   امشب آن شب جام و می و مستی ست امشب بی خود از خود راهی ام تا تو بیا رقصی بده بر دامن این دود بذار افسانه شه امشبِ من با تو   به عشق گرمیِ دست تو بخشیدم تمام تن سرما زده ی خود را به من جایی بده نزدیکتر از بوسه بذار طعم تو را بگیرد این لبها   خدا هم پشت این پنجره ها خوابید که بی ترس از گناه تنهای تنهاشیم نه ترسی داریم از عاقبت این عشق نه سیبی مانده که آدم و حوا شیم   نه! طلوع نکن خورشید، دیگر امشب نه بذار امشب شب یلدای ما باشد بذار پایان چنین باشد که رستاخیز فقط پایان این خاطره ها باشد   نه خواب ست و نه رؤیا و نه بیداری جهانی دیگرست و عالمی ست دیگر که این تاریخ در تقویم نمی گنجد سحر آمد بخواب ساعت، بایست دیگر   بمان در بستر عشق باز شب عاشق که غرق هوسم شیطانی ام امشب نه شاید هم خدایی شده ام با تو نمی دانم، نمی دانم کی ام امشب   نه! طلوع نکن خورشید، دیگر امشب نه بذار امشب شب یلدای ما باشد بذار پایان چنین باشد که رستاخیز فقط پایان این خاطره ها باشد                                          "فرشید آوید"                                          با همراهی صمیمانه ی ((نیما پوتی))    نوشته شده در دوشنبه بیست و یکم آبان 1386 و ساعت 0:30 توسط : فرشید آوید || |
	بعد از دو ماه...     با درود بعد از دو ماه دوری از دنیای مجازی به دلایل مختلف(کار و مشغله ی فراوان) با  شعری از استاد ایرج جنتی عطایی دستی بر سر روی این دلکده ی تاریک و خسته می کشم. از تمامی دوستانی که در این مدت به من لطف داشتند و به این گاهنوشت  آمدند و پیامی گذاشتند عذرخواهی می کنم که نتوانستم به دیدار نوشته هایشان  بروم اما سعی میکنم دیگر وقفه هایم طولانی نشود.   ________سکوت کن !________   سکوت کن سکوت کن                -  به یادِ آنکه :                                     -  در سپیده جان سپرد سکوت کن سکوت کن                -  به یاد آنکه :                                     -  با امید خلق                                                       -  مرد سکوت کن          -  به یاد خشمِ آن شهید سربلند سکوت کن          -  به یادِ آنکه :                                -  عاشقانه                                              -  زخم خورد تو از        -  سکوت                   -  اگر                         -  به خشم می رسی                                                 -  سکوت کن                                                    "ایرج جنتی عطایی"      نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم شهریور 1386 و ساعت 23:0 توسط : فرشید آوید || |
	سفر کرده                                قسمتی از ترانه ی سفر کرده که بزودی منتشر خواهد شد   _________سفر کرده_________   سفر کرده کجا رفتی چرا تنها چرا بی من نگفتی سختِ دلتنگی نگفتی زودِ این رفتن   به دنبال چه پایانی خلاف جاده ایستادی چرا تا عادتت کردم به فکر رفتن افتادی   چرا باید به تنهایی دوباره بی تو برگردم کجای قصه بد بودم کجای قصه بد کردم   تمومش کن همین حالام        واسه برگشتنت دیره         اگرچه نارفیق بودی         ولی دوریت نفس گیره   تو خواستی فاصله کم شه تو دعوت کردی از دستام من انقدر بی کسی دیدم که یادم رفته بود تنهام . . .                                                             "فرشید آوید"      نوشته شده در جمعه بیست و نهم تیر 1386 و ساعت 0:23 توسط : فرشید آوید || |
	فقط نگاه می کنم/حامی               فقط نگاه می کنم/حامی   پس از گذشت تقریبا پنج سال از انتشار آلبوم دو نیمه رؤیا، سومین آلبوم حامی با نام "فقط نگاه می کنم"منتشر شد. آلبومی که حدود 4 سال در انتظار انتشار به سر می بُرد. تفاوت ترانه های این آلبوم با آلبوم دونیمه رؤیا بسیار زیاده. اکثر ترانه های آلبوم قبلی از آقای اهورا ایمان بود اما در آلبوم "فقط نگاه می کنم" حتی یه ترانه هم از کارهای ایشان به چشم نمی خوره. شاید یکی از دلایل ضعف این آلبوم هم همین باشه. دو نیمه رؤیا کاری متفاوت با ترانه های ناب اهورا ایمان و ملودی های بی نظیر بابک بیات بود. کار جدید حامی از نظر ملودی با کار قبلی متفاوته. در این اثر از آهنگسازان مختلفی استفاده شده. فردین خلعتبری، ناصر چشم آذر، حامی ، بامداد بیات و سیروان خسروی و البته در این آلبوم آقای دهقانیار هم در یکی از ترانه ها به عنوان تنظیم کننده حضور دارند. البته ترانه ماهی دلتنگ که حتما از جریانش هم آگاه هستید (http://taranehbazi.persianblog.com ) (ترانه ایست از کارهای اردلان سرفراز با ملودی پرویز مقصدی و تنظیم واروژان که قبلا توسط لیلا فروهر هم اجرا شده)همان اجرای قبلی ست با تنظیمی جدید. ترانه های این اثر بیشتر از کارهای بابک صحرایی ست به اضافه چند کار از ترانه سرایان دیگر مثل افشین یداللهی، رضا اشعاری و داوود بصیری. اما به نظر من یکی از ایراد های مهم این آلبوم به ترانه های آقای بابک صحرایی برمیگرده. تا امروز کارهای زیبا و بیداری را از ایشان شنیده ام اما در این آلبوم آقای صحرایی دست به کاری عجیب زده. به کرار از ترکیبات ایرج جنتی عطایی و حتی شهیار قنبری استفاده کرده. به طور مثال: نشد قسمت کنیم تنهایی مونو (جنتی عطایی: بذار قسمت کنیم تنهایی مونو) دلم برای تنهایی تو می سوزد(شهیار قنبری: واسه تنهایی خودم دلم می سوزه) و ... شاید که نه حتما جای ترانه های بیدار آقای اهورا ایمان در این آلبوم خالی ست. به هر حال این آلبوم در میان این آشفته بازار شعر و موسیقی آلبومی ست که حتما ارزش شنیدن را داره.             ...................................................        سمفونی سکوت      به خاطره ساز دیروز و هنوز آهنگساز چیره دست و بزرگ زنده یاد بابک بیات   ــــــــــــ سمفونی سکوت ــــــــــــ   دکلمه: سکوتِ تو، پنجره ایست به قهقرا به بطن خواب آلود شب پُل واره ایس شلوغی نُت های سرد و بی صداس این قصه نیس، افسانه نه، تراژدیس ترانه: سمفونی رفتن تو نواخته شد ای پیرِمرد آوار شد و ویرانه وار رو لحظه ها سنگینی کرد   خلاف این عقربه ها زمانه در نیستی نشست پروانه تن در شعله شُست ساز تو افتاد و شکست   موسیقیِ کولی صفت راکد ترین حبس خورده شد کهنه تر از سالخوردگی زنده ی صد بار مُرده شد   پرده ی آخر صدا به قعر خاموشی رسید آغوش داغ دیده ی تو در خاک به آغوشی رسید   انا للة و انا الیه راجعون موسیقی بر خاک رفت خاک برگشت آسمون   پس از تو هر سکوتی خفقان شد پس از تو هر کلامی بی زبان شد ابر مرد جوان خاطراتت پیر شد، پیر تر شد، ناتوان شد   پس از تو، بعد از آن هجرت آخر زمان باری  به دوش  این زمین شد صدایی، ناله ای برخاست از خاک چنین بود و چنین رفت و چنین شد                                                          "فرشید آوید"                                                     با همراهی صمیمانه ی ((نیما پوتی))        نوشته شده در دوشنبه چهارم تیر 1386 و ساعت 16:37 توسط : فرشید آوید || |
	فصلی دوباره/امیر فرخ تجلی     به شخصه علاقه ی فراوانی به ترانه های آقای امیر فرخ تجلی دارم. از قضا چندی پیش توی دنیای مجازی سرگردون و گم شده بودم که ناگهان چشمم به ترانه ی ((فصلی دوباره)) که در آلبوم ((آشفته بازار)) آقای داریوش اقبالی در حدود 10 سال پیش منتشر شد افتاد. شخصی این ترانه را در وبلاگ(گاهنوشت) خود نوشته بود و نامی عجیب هم به عنوان ترانه سرا در انتهای ترانه به چشم می خورد. ((فصلی دوباره با ترانه ای از آرمیک!!!)) تا جایی که بنده اطلاع دارم آقای آرمیک آهنگساز و نوازنده ی چیره دست گیتار هستند و هیچ گاه با نام ترانه سرا در آلبومی از ایشون کاری ندیده و نشنیده ایم. سئوال اینجاست که چرا ندانسته ترانه ای را به کسی نسبت می دهیم که اصلا ترانه سرا نیست. بنده آلبوم ((آشفته بازار)) آقای داریوش اقبالی را دارم. به اصطلاح نسخه ای که در نزد من هست اُرجینال هم میباشد. در کاور این آلبوم نام ترانه سرای ((فصلی دوباره)) کسی جز آقای امیر فرخ تجلی نیست که با ملودی بی نظیر اسفندیار منفرد زاده و تنظیم ناب او (اسفندیار منفرد زاده) همراه شده است. این مطالب را نوشتم تا نام آقای امیر فرخ تجلی از ذهنمان دور نشود، بله این ترانه برای کسی جز او نیست.   __________فصلی دوباره_________   برخيز و چاره كن فصلی دوباره كن برخيز و چاره كن فصلی دوباره كن با من بگو كه كدامين حديث باد جز ميله های قفس اين بارِ غصه را به قناری سپرده است در جشنواره گل پاييز چه پر فريب غمگين غزلواژه ی هجرت سروده است برخيز و چاره كن فصلی دوباره كن برخيز و چاره كن فصلی دوباره كن آه از نهاد خسته ی پروانه بر نخواست همراز رقص مرگ، همراه شمع و اشك مارا ببين چگونه كفتار روزگار فرهنگ غصه داد در ميهمانی دشت تشنه ی باران از ابر كينه ها نباريد جز تگرگ قصاص ز آسمان برخيز و چاره كن فصلی دوباره كن برخيز و چاره كن فصلی دوباره كن از تيرگی شب بردار رنگ غم با صبح دلپذير از روشنی بگو آشتی كن تو با سرمستی بهار با ابر غصه دار از دلخوشی بگو زنگار غصه را از آينه بگير با خاطره تو از دلبستگی بگو برخيز و چاره كن فصلی دوباره كن برخيز و چاره كن فصلی دوباره كن ...                                                            "امیر فرخ تجلی"    نوشته شده در پنجشنبه سوم خرداد 1386 و ساعت 17:13 توسط : فرشید آوید || |